Waar het mij om gaat

Dat de burger, bewoner, klant, patiënt of cliënt centraal staat, is tegenwoordig snel gezegd. Het staat in missies, visies, beleidsplannen en strategische agenda’s. Maar juist daardoor kan het ook een lege formulering worden.

Want in de praktijk leven mensen niet binnen één loket, één regeling, één organisatie, één gemeente of één systeem. Hun vragen en problemen bewegen zich vaak dwars door onze structuren heen. En precies daar schuurt het.

Dat is niet altijd onwil. Organisaties hebben opdrachten, verantwoordelijkheden, grenzen en mandaten. Professionals hebben ruimte, duidelijkheid en goede randvoorwaarden nodig om hun werk goed te kunnen doen. Soms moet je eerst de organisatie, het team of de samenwerking versterken voordat burgers, patiënten of cliënten daar iets van merken.

Maar uiteindelijk moet de vraag blijven: voor wie doen we dit, wat merkt diegene ervan en klopt het nog in de praktijk?

Aan die vraag werk ik graag.

Wat ik jullie te bieden heb

Ik houd van de wereld waarin ik werk. Van organisaties waar mensen niet alleen bezig zijn met vandaag en morgen, maar ook met wat op lange termijn nodig is. Waar innovatie en creativiteit geen mooie woorden blijven, maar leiden tot werkbare keuzes. Van plekken waar samengewerkt wordt aan iets dat groter is dan de eigen afdeling, organisatie of systeem.

Als dat ook is wat jullie zoeken, kan ik van betekenis zijn voor jullie organisatie.

Ik breng richting, structuur en voortgang in complexe opgaven in zorg, publieke gezondheid, wetenschap en sociaal domein. Dat doe ik als interim-verandermanager, senior programmamanager, strategisch adviseur of directeur-bestuurder. Ik heb ervaring met directievoering, lijnmanagement, programmasturing en bestuurlijke samenwerking. Ik kan dus niet alleen adviseren of plannen maken, maar ook tijdelijk verantwoordelijkheid nemen voor mensen, organisatie, besluitvorming, uitvoering en resultaat.

Mijn kracht ligt in het combineren van inhoud en beweging. Ik zie graag nieuwe mogelijkheden, maar ik weet ook dat vernieuwing alleen waarde heeft als zij bestuurlijk houdbaar, praktisch uitvoerbaar en betekenisvol is voor burgers, patiënten, professionals en organisaties. Verandering vraagt daarbij iets van alle partijen: luisteren en uitspreken, ruimte geven en verantwoordelijkheid nemen, meebewegen en soms ook grenzen stellen.

Echt samen dus.

Als het schuurt, wordt het interessant

Ik houd van ingewikkelde vraagstukken, maar niet van ingewikkeld doen. Juist waar beleid, praktijk, bestuur, onderzoek en mensen elkaar raken, wordt zichtbaar wat er werkelijk speelt. Daar ontstaan vaak de vragen die niet in één afdeling, één organisatie, één gemeente of één systeem passen.

Ik kijk graag iets verder dan de eerste vraag. Problemen houden zelden precies op bij de grens waar wij ze organisatorisch hebben neergelegd. Dat geldt voor maatschappelijke vraagstukken, bestuurlijke samenwerking en organisatieontwikkeling, maar ook voor vraagstukken rond publieke gezondheid, zorg, preventie en sociale problematiek.

Soms begint de oplossing bij beter begrijpen wie wat doet, wie waarover gaat en waar verwachtingen, belangen, systemen en verantwoordelijkheden elkaar raken. Pas daarna wordt duidelijk of er iets moet veranderen, of dat het vooral gaat om helderheid, afstemming en werkbare afspraken. En soms moet eerst uitgesproken worden wat te lang is blijven sudderen, zodat samenwerking weer professioneel, helder en werkbaar wordt.

Ik ben nieuwsgierig, creatief en vasthoudend als het doel klopt. Soms ben ik ook eigenwijs genoeg om te blijven vragen wat nodig is om daar te komen. Goede bedoelingen krijgen pas waarde als ze ook werken in de praktijk.

Iets extra’s: Euregionaal en Europees

Ik heb veel gewerkt in euregionale en Europese samenwerking. Voor mij is dat ook een manier om naar concrete maatschappelijke vraagstukken te kijken, zoals publieke gezondheid, zorg, preventie, data, arbeidsmarkt, mobiliteit en crisisaanpak.

Juist door grensoverschrijdend te werken leer je buiten bestaande paden denken. In grensregio’s wordt snel zichtbaar dat beleid, financiering, verantwoordelijkheden en uitvoeringspraktijken niet vanzelf op elkaar aansluiten. Wat binnen één systeem logisch lijkt, hoeft dat voor een ander systeem niet te zijn.

Die manier van kijken is ook waardevol bij nationale, regionale en lokale vraagstukken. Zij helpt mij om systeemgrenzen te herkennen, aannames expliciet te maken en scherp te blijven kijken hoe iets werkelijk werkt en wat in de praktijk waarde toevoegt.

Die kruisbestuiving neem ik mee in mijn werk. Niet als kunstje, maar als manier van kijken.

Onderzoekend kijken

Ik ben van nature onderzoekend. Ik wil begrijpen hoe iets werkelijk werkt. Waarom doen we het zo? Voor wie werkt het? Waar loopt het vast? En waarom blijft iets bestaan, ook als iedereen ziet dat het schuurt?

Mijn promotieonderzoek naar cross-border public health past bij die manier van kijken. Daarin verbind ik kwalitatief en kwantitatief onderzoek met beleid, praktijkervaring en bestuurlijke context. Het gaat steeds om de vraag hoe publieke gezondheidsvraagstukken uitvoerbaar worden tussen verschillende systemen, bijvoorbeeld rond infectieziektebestrijding, gemeentelijk en Europees beleid, burgerparticipatie, dementie, ouderdomsdepressie, risicogedrag en samenwerking.

Zo werk ik ook in opdrachten. In vraagstukken zoals digitale pathologie, dakloosheid en noodopvang, preventie, samenwerking tussen organisaties en Europese programma’s zoek ik naar de plek waar inhoud, mensen, structuur en praktijk elkaar raken. Vaak wordt juist daar duidelijk waarom iets werkt, vastloopt of anders georganiseerd moet worden.

Professionele basis

Mijn professionele basis ligt in verpleegkunde, gezondheidswetenschappen, publieke gezondheid, onderzoek en bestuurlijke samenwerking.

Ik studeerde Verpleegkunde aan Hogeschool Enschede/Saxion en Gezondheidswetenschappen aan de Universiteit Maastricht, met als specialisatie Gezondheidsbeleid, Economie en Management. Daarnaast volgde ik onder meer Lean Black Belt-certificering, WHO Leadership Training and Sustainable Development Goals (SDGs) en scholing in Thema Gecentreerde Interactie, gericht op leiderschap, groepsdynamiek, groepsprocessen en samenwerking.

Als directeur-bestuurder van euPrevent was ik verantwoordelijk voor strategie, organisatieontwikkeling, medewerkers, financiering, programma’s, partnerrelaties en externe verantwoording. Daarnaast heb ik ruime ervaring met programmasturing, Europese samenwerking, bestuurlijke advisering, onderzoeks- en kennisinfrastructuren en samenwerking tussen beleid, wetenschap en praktijk.

Rollen en netwerken

Mijn werk speelt zich vaak af tussen organisaties, regio’s, sectoren en systemen. Daarom heb ik in de loop der jaren niet alleen programma’s en opdrachten uitgevoerd, maar ook veel geïnvesteerd in professionele netwerken en samenwerkingsstructuren.

Dat deed ik op verschillende niveaus: regionaal, euregionaal, Europees, bestuurlijk, programmatisch en uitvoerend. Bijvoorbeeld als vertegenwoordiger van de Euregio Maas-Rijn in het WHO Regions for Health Network, als initiator van het WHO Collaborating Centre bij Maastricht University, als lid van het managementteam van de Academische Werkplaats Publieke Gezondheid Mosa, via netwerken als EUREGHA en AEBR, en in mijn langdurige advisering rond Europese samenwerking voor Niederösterreich.

Ook dichter bij de praktijk heb ik langdurig gewerkt aan samenwerking en programmavorming, onder meer voor Huis voor de Zorg, nu Burgerkracht Limburg. Juist die combinatie past bij mij: schakelen tussen bestuur, beleid, wetenschap, praktijk en samenleving.

Netwerken is voor mij geen verzameling contacten. Het is begrijpen wie elkaar nodig heeft, waar belangen elkaar raken en hoe samenwerking zo georganiseerd wordt dat er ook werkelijk iets uit voortkomt.